Od konsultacji do planu leczenia
Do ortodonty zgłaszają się osoby z krzywymi zębami, stłoczeniami, szparami lub nieprawidłowym zgryzem. U dzieci powodem konsultacji bywają również trudności z domykaniem ust albo niepokój rodziców o rozwój szczęk. Pierwsza wizyta nie musi kończyć się założeniem aparatu. Ortodonta ocenia zgryz, pyta o stan zdrowia i wskazuje, jakie badania są potrzebne do przygotowania planu. Mogą to być zdjęcia rentgenowskie, skan uzębienia lub wyciski. Dobrze ustalić już przy zapisie, czy diagnostyka odbywa się w gabinecie, czy wymaga wizyty w innym miejscu.
Przed rozpoczęciem leczenia powinno być jasne, jaki problem ma zostać skorygowany, jakie metody wchodzą w grę i czy najpierw potrzebne jest leczenie próchnicy lub higienizacja. Aparat stały i przezroczyste nakładki różnią się sposobem użytkowania, częstotliwością kontroli oraz wymaganiami dotyczącymi samodzielnej pielęgnacji. Nie każda metoda nadaje się do każdej wady zgryzu. Podczas konsultacji można zapytać o przewidywany czas leczenia, możliwe ograniczenia i to, od czego zależą zmiany pierwotnego planu. Przy leczeniu dziecka przyda się też informacja, czy aparat jest potrzebny od razu, czy ortodonta zaleca obserwację i kolejną kontrolę w określonym terminie.
Koszt aparatu to nie cały koszt leczenia
Cennik dobrze czytać jako zestaw kolejnych opłat, a nie jedną kwotę za aparat. Osobno mogą być wyceniane konsultacja, diagnostyka, założenie aparatu, wizyty kontrolne, naprawy i etap utrwalania efektów. W przypadku nakładek należy dopytać, co obejmuje podana cena: liczbę nakładek, kontrole oraz ewentualne dodatkowe serie. Przy aparacie stałym pomocne będzie ustalenie kosztu wizyty kontrolnej i zasad postępowania, gdy odklei się zamek. Pisemny plan z rozpisanymi etapami ułatwia porównanie ofert, szczególnie gdy leczenie ma potrwać kilkanaście miesięcy lub dłużej.
Kontrole i utrzymanie efektu
Wizyty u ortodonty odbywają się regularnie, dlatego przy wyborze gabinetu w Toruniu praktyczne znaczenie mają dojazd oraz dostępne godziny przyjęć. Warto zapytać, z jakim wyprzedzeniem ustala się kontrole i jak gabinet postępuje w razie uszkodzenia aparatu albo silnego dyskomfortu. Pacjent powinien też otrzymać wskazówki dotyczące czyszczenia zębów i aparatu oraz informację, kiedy zgłosić się wcześniej niż na wyznaczoną wizytę. Zdjęcie aparatu nie oznacza końca opieki: po aktywnym leczeniu stosuje się retencję, na przykład aparat retencyjny lub nakładki. Jej rodzaj, przewidywany czas noszenia, koszt i terminy kontroli należy omówić przed rozpoczęciem leczenia, żeby później nie zaskoczyły dodatkowe wizyty.