W Toruniu trwają obchody 45. rocznicy podpisania Porozumień Sierpniowych, które rozpoczęły się 28 sierpnia. Wczoraj miało miejsce wyjątkowe wydarzenie w Książnicy Kopernikańskiej, gdzie zaprezentowano drugie, poprawione i uzupełnione wydanie książki Lecha Różańskiego „Toruńska Solidarność 1980–1981”. Spotkanie prowadził Jan Wyrowiński, przewodniczący Społecznego Komitetu „Solidarni – Toruń pamięta”.
Oficjalne uroczystości
Dzisiejsze wydarzenia (29 sierpnia 2025 r.) mają już charakter oficjalny. Przy tablicy poświęconej Ludziom „Solidarności” Regionu Toruńskiego złożono kwiaty. W ceremonii uczestniczyli przedstawiciele samorządów wojewódzkiego i miejskiego, w tym marszałek województwa kujawsko-pomorskiego Piotr Całbecki, przewodniczący Rady Miasta Torunia Łukasz Walkusz oraz zastępca Prezydenta Miasta Torunia Rafał Pietrucień. Nie zabrakło także działaczy „Solidarności” oraz mieszkańców miasta.
Spotkanie w Bursie Akademickiej
Kolejnym punktem programu jest spotkanie o godz. 16:30 w ogrodach przy Bursie Akademickiej Caritas Diecezji Toruńskiej im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki. To tutaj uczestnicy będą świętować 45. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych, które miały miejsce 31 sierpnia 1980 roku w Sali BHP Stoczni Gdańskiej. Lech Wałęsa, w imieniu Komitetu Strajkowego, podpisał wówczas porozumienie z władzami PRL, co zapoczątkowało powstanie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”.
Historia i znaczenie Porozumień Sierpniowych
Porozumienia gdańskie to tylko jedno z czterech kluczowych porozumień podpisanych pomiędzy strajkującymi a komunistycznym reżimem. Podobne dokumenty zawarto 30 sierpnia 1980 r. w Szczecinie, 3 września 1980 r. w Jastrzębiu-Zdroju oraz 11 września 1980 r. w Dąbrowie Górniczej. Powstanie „Solidarności” jesienią 1980 roku było przełomem, który przyczynił się do budowy społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznych przemian w Polsce.
Skutki społeczne i polityczne
Ruch „Solidarności” stał się katalizatorem zmian w Europie Środkowo-Wschodniej. W latach 80. XX wieku Polska doświadczyła poważnego kryzysu systemu społeczno-politycznego i gospodarczego, który doprowadził do upadku komunizmu. „Solidarność” zasłynęła jako pierwsza i największa organizacja związkowa w regionie, której celem była obrona praw pracowniczych. W swoim szczytowym momencie ruch ten zrzeszał ponad 10 milionów członków.